Het begon allemaal heel onschuldig en zo zal het hopelijk ook eindigen.
Het begon met een vraag aan een Japanse vrouw via Postcrossing.

Aangezien ik een enorm zwak en tevens fascinatie heb voor Japan leek het me niet eens zo’n gek idee iemand aan te schrijven voor een swap.
De vrouw kwam al binnen een paar uur met een antwoord, het was geen probleem.
Daarnaast had ze een hele waslijst aan vragen toegevoegd.

Daar stond ik wel even van te kijken.

Eerder heb ik ook wel eens iemand aangeschreven in Australië maar die had maar één vraag: wat er op de kaart moest staan qua plaatje.
Dat was simpel, ik wilde een Aboriginal en die kreeg ik ook.
Ik stuurde de Australisiche een kaart met tulpen, Mensch, wat was ze daar blij mee. Bleek dat ze oorspronkelijk uit Nederland kwam, blabla blablabla….al 35 jaar geen tulp gezien.
Afijn, dat was kat-in-het-bakkie, we waren beide dolgelukkig met onze swap.

Deze Japanse is van een heel ander soort.
Zo was er de vraag “hoeveel kaarten” we elkaar gingen sturen.
Daar had ik nog niet overna gedacht, ik ging uit van eentje, maar nu moest ik daar dus overna gaan denken.
En dan de vragen over de Japanse `Gotochi cards, iets wat HOTHOTHOT is in Japan, maar waar ik dus eerst ook maar eens naar moest googelen.

Dan heb ik het nog niet over de cryptische mails. Iemand die nauwelijks Engels spreekt/schrijft die mij van alles wil vertellen en vragen.
Manmanman, ik kreeg bijna spijt van mijn enthousiaste actie.
Ondertussen zijn we een week verder en hebben we iedere dag contact.
Haar laatste mail is de meest verontrustende omdat ik er werkelijk geen trui van kan breien.

So, snswer your “ps”.

It entrusts you.

You can write something at cards.

Or you can write letter in envelope
I write a message to the card when there is not a proposal!

Het is totally niet duidelijk wat ze nu bedoelt maar ik mail ook niet meer terug.
Ondertussen heb ik een aantal mooie kaarten gesorteerd en gaan ze morgen op de bus.
Ik ben zóóóóóóóó benieuwd wat ik van haar toegestuurd krijg!
Ik beloof dat ik de kaarten hier zal posten.

Nu eerst maar eens afwachten of we elkaar wel goed begrepen hebben

Mijn hart ligt in Japan. Ondanks dat ik er nooit ben geweest kan ik niet wachten het land eens IRL te zien.
De Japanse tuinen spreken o.a. tot mijn verbeelding. De rust en het Zen die het uitstralen doen me verlangen om er uren te rond te dolen en te genieten van al het moois wat met zoveel liefde en aandacht is aangelegd.

Een reis naar Japan is voor mij op dit moment niet haalbaar. Een Japanse tattoo is wel haalbaar. Althans; een symbool in het Japans.

De afspraak voor de tattoo staat al. Dat is deze week. Maar het teken zorgde voor verwarring. Ik wil beslist geen Chinees teken. Binnen de Japanse taal bestaan een aantal schrijfvormen. Bij die zoektocht raakte ik het spoor volledig bijster.
Ik stuitte op een Japanse site waar ik een emailadres vond. Voor vragen etc was het mogelijk om contact op te nemen middels het genoemde adres.
Wie niet waagt wie niet wint.

Ik stuurde gisteren een mail met de vraag of de naam van de dreumes kon worden vertaald. Ook was ik benieuwd naar een ander woord wat ik woensdag laat plaatsen.
Een woord die heel veel betekenis heeft voor mij als persoon op dit moment.

En zo vloog vanmorgen opeens een mail uit Japan mijn mailbox in.
Heel uitgebreid had deze man de tijd genomen mijn vragen te vertalen.
Hij had het verdeeld in twee schrijfvormen: het Katakana en Hiragana.
Het is prachtig, en wie weet zal ik er nog een foto van plaatsen deze week.

Ik ben zo dankbaar voor het feit dat iemand zo snel de moeite heeft genomen een mail terug te sturen!
Dat noem ik een Blessing voor het leven, in mijn geval.