Mijn dreumes en ik, wij hebben samen een paar rottige dagen achter de rug. Bij ons beiden begon het allemaal afgelopen vrijdag.

Ik was dizzy van de medicatie en mijn kleine vriend had een ander probleem.
Na wikken en wegen had ik besloten zijn geliefde doekje te wassen.

Eerst mocht ‘piep’ mee in bad, vervolgens heeft hij hem zelf in de wasmachine mogen leggen.
Mijn gevoel zei: ‘doe het niet’ en mijn verstand zette toch de wasmachine aan.
No Way Back voor piep. Langzamerhand verdween hij tussen de andere was.

Toen piep uiteindelijk schoon gewassen en droogtrommel droog werd overhandigd aan de dreumes begon er geen fanfare te spelen. Hij keek met een schuin oog naar het doekje en gooide het vervolgens bruusk van zich af.

Waar sommige kinderen te foppen zijn met een duplicaat, daar hecht mij dreumes zich aan het ‘luchtje’ van het doekje. De lucht van zijn spuugjes.
Vanaf het moment dat hij piep wel herkende aan kleur en vorm maar zeker niet aan het luchtje is het mis in huis. Meneer wordt ‘ s avonds opeens weer wakker, je hoort hem bozig kreunen (hij zoekt zijn piep maar hij vindt het riekende doekje niet) en zet het vervolgens op het brullen. Overdag is hij ook al sikkeneurig en zit overal beetje met zijn ziel onder zijn arm (ik overdrijf heel iets met dat laatste voorbeeld).

En dat herhaalt zich ‘s nachts ook. Het breekt mijn hart. Het is mijn schuld dat hij ongelukkig is. Hij kijkt niet meer blij en is zeker al dagen uit zijn hummetje.
En dat alleen door die wasbeurt. Spijt als haren op mijn hoofd.
Maarja, wat moet je anders? Ik wilde hem ook niet langer met dat gore lapje laten rondlopen.
Ik hoop dat hij binnenkort vrede sluit met zijn piep, dit is echt zielig.

Hoe oud hij nu precies is??… ik heb geen idee….vermoedelijk een jaar of 15…. Ik sleep hem in ieder geval al heel wat jaren achter mij aan. Hij heeft ondertussen denk ik, tja……4 verhuizingen meegemaakt. Verschillende zware klussen moeten doen. Zoals bijvoorbeeld: vreselijke vuile legerkleding bezwete en blubberige voetbalpakjes (sorry ex) en jarenlang babywasjes van mijn kindjes..

Maar nu is hij definitief overleden. En geloof me, ik heb er echt alles uitgehaald wat eruit gehaald kon worden. Ik vergaf hem al een paar jaar wat lekkage bij de deur en sinds een jaar vond ik het ook niet zo heel erg om de was nog eens extra te centrifugeren. Want je moet ouden van dagen niet zomaar afschrijven. En gewoon laten doen waar ze goed in zijn. In zijn geval was het de was doen.
En wat heb ik toch gehouden van mijn ‘tank’.
Hij was groot robuust en mooi. Hij waste alles schoon en fris.
Maar nu staat hij buiten.
En dat voelt best gek.
Alsof hij als oud vuil is afgedankt. Dat is hij natuurlijk ook…maar het afscheid vind ik best lastig.

………….slik…………..

……………….Ik denk dat ik hem gisteren zelf om zeep heb geholpen………………(IEKS !!!)

Als mijn echtgenoot nergens over was begonnen, dan had ik daar nooit overna gedacht.
Tot vanavond. Echtgenoot stond hij in de winkel belde op met de mededeling dat hij een vervanger had gevonden.
Eentje waar wel 7 kilo (!!!) was in kon.
7 kilo?? …………….

Ik heb nooit nagedacht over de kilootjes..ik duwde net zolang tot hij tjokkietjokkie- vol zat.
Mijn god, ik heb die bejaarde zelf om zeept geholpen. Vooral het laatste jaar, ik ben er zeker niet altijd met mijn kop bij geweest als ik een wasje deed.

Zijn vervanger is er al. Ja, je moet toch wat. …de was lag hier vandaag al bijna tegen het plafond. Ik heb me voorgenomen om die “nieuwe” met wat meer beleid te behandelen. Echt veel fouten kun je ook niet maken met die nieuwe……ik heb ook nog nooit gezien dat er een wasmachine was die deze mogelijkheden had..Ik zal straks eens aan echtgenoot vragen of hij deze speciaal heeft uitgezocht omdat alles voorgekauwd in het menu staat en ik zo gaan fouten meer kan maken.

Kijk maar naar de foto!
Het spreekwoord gaat nu zeker op… ‘Een kind (die kan lezen) kan de was doen’

Klik voor een bijpassend muziekje bij mijn blogje